نقش اجتماعی معلم در سنت اسلامی با تاکید بر داستان موسی و خضر (علیهما السلام)
کد مقاله : 1258-NCSSE7-FULL (R1)
نویسندگان
مسعود کریمی بیرانوند *1، فاطمه بابایی چگنی2، مریم حسین پور آقائی2، فاطمه دریکوند2
1عضو هیئت علمی پیمانی گروه آموزش معارف و تربیت اسلامی دانشگاه فرهنگیان لرستان
2دانشجوی رشته تاریخ دانشگاه فرهنگیان لرستان
چکیده مقاله
داستان حضرت موسی(ع) و حضرت خضر(ع) در سوره کهف، یکی از مهم‌ترین متون قرآنی برای تبیین نقش اجتماعی معلم در سنت اسلامی است. پژوهش حاضر با هدف پاسخ به این پرسش که بر اساس این داستان، نقش اجتماعی معلم در سنت اسلامی چگونه تبیین می‌شود، به روش توصیفی-تحلیلی و با گردآوری کتابخانه‌ای داده‌ها از آیات ۶۰ تا ۸۲ سوره کهف و تفاسیر معتبر قرآنی انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد معلم در سنت اسلامی تنها انتقال‌دهنده اطلاعات نیست، بلکه راهبر اجتماعی و صاحب ولایتی است که با علم باطنی و تقوای خود مسیر هدایت جامعه را تشخیص می‌دهد. همچنین اصول و الگوهای تربیتی این داستان در قالب سنجش ظرفیت شاگرد، قانون‌گذاری آموزشی، آموزش غیرمستقیم از طریق عمل، خدمت به جامعه در پوشش ظاهر ناخوشایند و تأثیر چندنسلی صلاحیت علمی و اخلاقی معلم استخراج شد. نتایج نشان می‌دهد معلم اجتماعی گاه بر پایه مصالح بلندمدت جامعه تصمیماتی می‌گیرد که ظاهرشان ناپسند، اما باطنشان خدمت به جامعه است و تعلیم و تربیت در اسلام همواره در خدمت سعادت جمعی قرار دارد. بر این اساس، معلم وارث پیامبران و عامل اصلی هدایت فکری و اخلاقی جامعه است.
کلیدواژه ها
نقش اجتماعی معلم، سنت اسلامی، موسی(ع)، خضر(ع)، علم باطنی، راهبری اجتماعی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر