| جایگاه تاریخ در آموزش رویکردهای اجتماعی |
| کد مقاله : 1209-NCSSE7-FULL (R2) |
| نویسندگان |
|
اعظم رحیمی جابری * استادیار گروه آموزش تاریخ دانشگاه فرهنگیان تهران ایران |
| چکیده مقاله |
| تاریخ نگاری بواسطه کارکردهای سیاسی و اجتماعی خود، جایگاه مهمی در مباحث آموزش و انتقال معرفت اجتماعی، هویت سازی و کنشگری سیاسی و اجتماعی دارد. براین اساس، تاریخنگاری مبنایی برای ایجاد و تقویت مفاهیم اجتماعی، ارزشها و هنجارهایی است که ساختارهای سیاسی و اجتماعی بر مبانی آنها استوار شده و همبستگی اجتماعی را سامان داده است. از سوی دیگر، شناخت و حفظ هویت در عصر جهانی شدن از مهمترین راهکارها برای مقابله با چالش فرهنگی محسوب میشود؛ این امر، بویژه در جامعه ایران که از بافت اجتماعی متکثر برخوردار است، از نیازهای اساسی است؛ چراکه سبب همبستگی و انسجام اجتماعی میگردد. بنابراین، یافتن ابعادی برای ثبات و پویایی هویت ملی از اهمیت بسزایی برخوردار است. براین اساس سؤال اصلی تحقیق این است که نسبت کارکردهای اساسی تاریخنگاری با رویکردهای اجتماعی چیست؟ یافته های این مقاله که به روش توصیفی-تحلیلی و تحلیل مفاهیم اساسی کارکردهای سیاسی و اجتماعی تاریخنگاری صورت گرفته، نشانگر آن است بین کارکردهای سیاسی و اجتماعی تاریخنگاری و مؤلفه های اجتماعی رابطه مستقیمی برقرار است. ارزش های اجتماعی بر مرجعیت هویت و فرهنگ استوار است و مفاهیم اجتماعی، ارزشها و هنجارها، عامل اساسی ایجاد و تقویت همبستگی به شمار می آیند. تاریخنگاری با کارکردهایی چون فراهم آوردن معرفت اجتماعی، هویت سازی فردی و جمعی، مشروعیت سازی برای دولت و واحدهای سیاسی و زمینه سازی برای برقراری همبستگی اجتماعی و کنش سیاسی ـ اجتماعی مشترک، سهم چشمگیری در ارتقای هنجارهای اجتماعی ایفا می کند. |
| کلیدواژه ها |
| تاریخ نگاری، هنجارهای اجتماعی، هویت، انسجام. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |