پداگوژی ارتباطی: دلالت‌های اندیشۀ یورگن هابرماس بر آموزش علوم اجتماعی
کد مقاله : 1154-NCSSE7-FULL (R1)
نویسندگان
مسعود زمانی مقدم *
دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان
چکیده مقاله
مطالعۀ حاضر با رویکردی نظری-تحلیلی به واکاوی ظرفیت‌های بالقوۀ منظومۀ فکری یورگن هابرماس در بازتعریف مبانی نظری و کاربردی دانش آموزش محتوا در آموزش علوم اجتماعی می‌پردازد. نتایج پژوهش نشان می‌دهند که پیوند فلسفۀ اجتماعی هابرماس با حوزۀ دانش آموزش محتوا، واجد ظرفیتی دگرگون‌ساز در آموزش علوم اجتماعی است. طبقه‌بندی هابرماس از علایق سه‌گانۀ شناختی (فنی، عملی و رهایی‌بخش) می‌تواند افق نوینی را در بازخوانی برنامۀ درسی بگشاید؛ آموزش علوم اجتماعی باید از سطح تثبیت‌شدۀ علاقۀ فنی فراتر رفته و به ساحت علایق تفسیری و رهایی‌بخش راه یابد. همچنین کاربست نظریۀ کنش ارتباطی و تمایز میان زیست‌جهان و نظام، مبنای دگرگونی کلاس درس علوم اجتماعی از وضعیتی تک‌گویانه و متکی بر کنش‌های ابزاری-استراتژیک، به فضایی مفاهمه‌ای مبتنی بر مباحثۀ آزاد و ارزیابی عقلانی ادعاهای اعتبار (فهم‌پذیری، صدق، صداقت و مشروعیت هنجاری) را فراهم می‌آورد. بر این اساس، ضمن ارائۀ یک مدل عملیاتی پنج‌مرحله‌ای برای طراحی پداگوژیک دروس علوم اجتماعی، به چالش‌های کاربست این الگو نیز اشاره شده است.
کلیدواژه ها
دانش آموزش محتوا، یورگن هابرماس، کنش ارتباطی، زیست‌جهان، آموزش علوم اجتماعی، پداگوژی ارتباطی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر