طراحی چارچوب دانش آموزش محتوای اخلاق شهروندی با بازی‌های میدانی: تلفیق تربیت بدنی و فقه اجتماعی
کد مقاله : 1125-NCSSE7-FULL (R1)
نویسندگان
احسان ططری *1، محمدرضا عبداله نسب2، مهدی سبزی3
1گروه آموزش تربیت بدنی؛ دانشگاه فرهنگیان؛ صندوق پستی ۱۴۶۶۵_۸۸۹، تهران؛ ایران.
2گروه آموزش علوم اجتماعی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889- 14665 تهران، ایران
33 کارشناس تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
چکیده مقاله
این مطالعه از نظر هدف بنیادی-کاربردی و از حیث رویکرد، پژوهشی کیفی با راهبرد نظریه‌پردازی داده‌بنیاد (رهیافت ظهوریافته گلیزری) است. جامعه پژوهش شامل اسناد تخصصی و صاحب‌نظران حوزه‌های فقه اجتماعی، علوم سیاسی، مدیریت ورزشی و علوم تربیتی بود. نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت و در نهایت ۱۵ سند تخصصی (فقهی، برنامه‌درسی و تربیت‌بدنی) و ۱۷ مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با متخصصان دانشگاهی و معلمان برگزیده مورد واکاوی قرار گرفت. داده‌ها طی سه مرحله کدگذاری باز، انتخابی و نظری به روش مقایسه مداوم تحلیل شدند و پایایی آن از طریق ضریب توافق هولستی (۸۴/0) تأیید گردید. تحلیل داده‌ها به استخراج ۱۸۴ کد اولیه، ۸۶ مفهوم متمرکز، ۲۸ زیرمقوله و ۷ مقوله اصلی انجامید. مقوله‌های اصلی شامل «فهم قلمرویی و خط‌کشی حرمت‌ها»، «پیمان‌بندی داوطلبانه و التزام قاعده‌محور»، «نفی اضرار و مصونیت جمعی»، «مرجعیت‌شناسی و نهاد داوری»، «انصاف رویه‌ای و مساوات فرصت‌ها»، «همبستگی و تعاون اجتماعی» و «تحلیل پسابازی و تعمیق پداگوژیک» بودند. این مقوله‌ها ذیل مقوله هسته «دانش آموزش محتوای تجسم‌یافته و بومی: ترجمان کنش‌محور فقه اجتماعی در کالبد پویایی‌های زمین بازی» صورت‌بندی شدند. چارچوب برآمده نشان می‌دهد پیوند سه‌گانه فقه اجتماعی (تأمین‌کننده هنجار)، بازی میدانی (بستر تجربه زیسته) و حلقه بازاندیشی پسابازی، معلم علوم اجتماعی را از انتقال‌دهنده صرف تعاریف به طراح صحنه‌های زیست هنجاری ارتقا می‌دهد. بر این اساس، درونی‌سازی قانون‌گرایی نه از مسیر حافظه‌سپاری، بلکه از طریق تجربه عینی، هیجانی و بدنی‌سازی قواعد در بازی‌های میدانی و تعمیم تأملی آن به عرصه جامعه محقق می‌شود.
کلیدواژه ها
دانش آموزش محتوا، بازی‌های میدانی، اخلاق شهروندی، فقه اجتماعی، قانون‌گرایی، نظریه‌پردازی داده‌بنیاد گلیزری.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر