کاربرد شبیه سازی پدیده های جغرافیایی برای درک بهتر مکانیسم فرآیند های جغرافیای طبیعی و ریاضی به دانش آموزان جغرافیا و علوم اجتماعی با استفاده از هوش مصنوعی
کد مقاله : 1052-NCSSE7-FULL (R2)
نویسندگان
ابراهیم تقوی مقدم *1، الناز اویسی2
1. گروه آموزش جغرافیا، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران،
2گروه جغرافیا دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بیرجند. ایران.،
چکیده مقاله
آموزش جغرافیا به‌عنوان دانشی میان‌رشته‌ای و پویا که به بررسی روابط متقابل انسان، محیط و فضا می‌پردازد، نیازمند گذار از رویکردهای سنتی حافظه‌محور به سمت یادگیری فعال، اکتشافی و مسئله‌محور است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش و کارکرد شبیه‌سازی پدیده‌های جغرافیایی با کمک هوش مصنوعی در تحول فرایند آموزش جغرافیا انجام شده است. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش، در زمره پژوهش‌های توصیفی ـ تحلیلی با رویکرد اسنادی (کتابخانه‌ای) قرار دارد که در آن مقالات و اسناد معتبر علمی در بازه زمانی ۵ تا ۱۰ سال اخیر مورد بررسی قرار گرفته سپس با بررسی برنامه های کاربردی هوش مصنوعی در این زمینه بهترین وکارآمد ترین ها معرفی شدند. مبنای نظری پژوهش بر نظریه ساختن‌گرایی و یادگیری اکتشافی استوار است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که شبیه‌سازی مبتنی بر هوش مصنوعی با بازنمایی پدیده‌های پیچیده و چندمقیاسی (مانند تغییرات اقلیمی، سیلاب، فرسایش خاک و)، بستر مناسبی را برای تجسم فضایی، آزمون و خطای امن، تحلیل روابط علت و معلولی و شخصی‌سازی یادگیری فراهم می‌سازد. با این حال، تحقق اثربخش این رویکرد با موانعی نظیر کمبود زیرساخت‌های پردازشی در مدارس، عدم توانمندسازی معلمان و خطر استفاده سطحی و غیرانتقادی از ابزارهای هوشمند روبه‌رو است. در نهایت، نتایج پژوهش مؤید آن است که بهره‌گیری هدفمند از شبیه‌سازهای هوشمند، تفکر مکانی و استدلال جغرافیایی دانش‌آموزان را ارتقا داده و تحول در این حوزه مستلزم بازنگری در برنامه‌های درسی و تجهیز فناورانه مدارس است.
کلیدواژه ها
جغرافیای طبیعی، هوش مصنوعی، شبیه‌سازی پدیده‌های جغرافیایی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر