روابط اجتماعی در آموزه‌های دینیَ قابل انعکاس در متون مطالعات اجتماعی
کد مقاله : 1039-NCSSE7-FULL (R1)
نویسندگان
جهانگیر ولدبیگی *
مدیریت دانشکده علوم پایه
چکیده مقاله
روابط اجتماعی سالم از مؤلفه‌های مهم تربیت اجتماعی کودکان است و آموزش آن در دوره ابتدایی می‌تواند زمینه شناخت حقوق دیگران، همکاری، مسئولیت‌پذیری و تعامل سازنده را فراهم کند. مسئله اصلی این پژوهش، شناسایی شاخصه‌های روابط اجتماعی کودکان در آموزه‌های دینی و تبیین روش‌های آموزش آن‌ها با تأکید بر مطالعات اجتماعی است. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی ـ تحلیلی و به روش کتابخانه‌ای انجام شده است. داده‌های پژوهش از طریق مطالعه منابع مکتوب مرتبط گردآوری و بر اساس موضوعات اصلی پژوهش دسته‌بندی شده‌اند. در بخش تحلیل، شاخصه‌های روابط اجتماعی در سه حوزه ارتباط با والدین، ارتباط با دیگران و ارتباط با محیط زندگی بررسی شده‌اند. همچنین، روش‌هایی مانند الگودهی، تبیین و گفت‌وگو، پرسش‌وپاسخ، داستان‌گویی، تمرین مستمر و فعالیت‌های گروهی از منظر قابلیت استفاده در آموزش این شاخصه‌ها مورد توجه قرار گرفته‌اند. برآیند تحلیل نشان می‌دهد که برای پیوند دادن آموزه‌های دینی با مطالعات اجتماعی، لازم است مفاهیم کلی به رفتارهای قابل مشاهده و فعالیت‌های متناسب با سن دانش‌آموزان تبدیل شوند. این پژوهش چارچوبی مفهومی برای ارتباط میان شاخصه‌های روابط اجتماعی، روش آموزش و فعالیت یادگیری پیشنهاد می‌کند؛ بااین‌حال، ارزیابی اثربخشی روش‌های پیشنهادی به پژوهش تجربی نیاز دارد.
کلیدواژه ها
زندگی اجتماعی، آموزه‌های دینی، قرآن، پیامبر، کودک، خانواده. جامعه.
وضعیت: پذیرفته شده مشروط برای ارائه به صورت پوستر